Ardından bir yerde, biri, bir peri masalı anlatmaya başlıyor. Bir Andersen masalı die düşünüyorum. Ama Disney'in görkemli ve eğlenceli kurgusuyla anlatılıyor.
Masalın açılış sahnesi Peter Pan'ın uçuşu gibi bir hızla başlıyor. Çok renkli ve hareketli ve görkemli...
Bu coşku rüyanın sonuna geldiğinde yerini çöküşe bırakıyor.
Rüyanın sonunda formaldehyde içine düşmüş ve düşme hareketi sabitlenmiş bir çocuk görüntüsü görüyorum. Ardından daha önce gördüğüm sahnelere geri dönüp aslında gördüğüm o mutlu anların hepsinin formaldehyde içine düşerek ölmüş bir çocuğun hayali olduğunu görüyorum.
(Bunun yarattığı şokla uyanıyorum.)
Daha doğrusu o çocukla ortak anıları olanlar yaptıkları hareketlerin bir kısmının o çocuk tarafından yapıldığını düşünüyor (örneğin yemeği aslında anne kendi hazırlıyor ama onun eve döndüğünde yemeği hazır buluşu bir hayal.) Halbuki çocuk yok.
Ve nihayetinde her şey o ölü çocuğun zihnindeki bir kurgu.
Rüyanın başında kız olan çocuk rüyanın sonunda erkekti. Bu ikisinin aynı çocuklar olup olmadığına emin değilim. Belki de kardeşlerdir.
Rüyadaki duygular oldukça gerçekti. Başındaki sıradanlık, masal kısmına geçtiğimdeki heyecan ve görkem, hemen ardından gelen hüzün, şok ve çöküş...
Alarmım 6'a kurulduğu halde duymamışım. 6.44'te rüyanın etkisiyle kalktım.
Uyandığımda, eğer Damien Hirst güçük bir çocuğu gülümserken formaldehyde içine yerleştirseydi masumiyeti ölümsüzleştirmiş olur muydu, die düşünüyordum
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder